Weeklog

Afbeelding: Marlies Post 1

Elke week, meestal op zondagavond, schrijf ik mijn weekbericht voor de website van de NVO. Op die manier hoop ik u inzage te geven in wat er zoal omgaat op het bureau en in de verenigingsprocessen van de NVO. Ik wil graag transparant zijn in wat wij als bureau doen. Tenslotte werken wij voor u en kunnen wij door uw contributiebijdrage doen wat we doen. Het weekberichtje is voor mij, naast formele documenten als het jaarverslag en een jaarrekening, dus ook een manier om aan u verantwoording af te leggen. Tegelijkertijd: u en ik moeten ons bewust zijn van de beperkingen daarvan; het is een persoonlijk weekbericht en vaak ga ik alleen maar in op waar mijn eigen agenda mij bracht. Maar daarmee dek ik echt niet wat er bureau- of NVO-breed gebeurt.

Ik hoop dat u mijn weekberichten met plezier leest. Uw reacties zijn natuurlijk heel welkom.

  • Zondag 25 juni. Ik zeg het maar eerlijk: soms denderen we als NVO maar door zonder reflectie. Zo autoriseerde ons bestuur de afgelopen jaren tal van richtlijnen en stelde dat die, na autorisatie, deel worden van uw professionele standaard. Maar wat betekent dat eigenlijk voor u? Hoe verhouden richtlijnen zich tot de beroepscode? Kunt u ook worden aangesproken op richtlijnen die de beroepsgroep niet heeft geautoriseerd? Hoe kunt ú dat weten? Daarover belegden we een, zeg maar rustig intervisiegesprek met het NIP.

    P3NL, de federatie van psychologen, psychotherapeuten en pedagogen, werkte in haar beginfase met ‘tafels’. De laatst overgebleven tafel, de tafel Jeugd, ging afgelopen week akkoord met haar opdracht als commissie.

    Op een vrije avond ging ik samen met een vriendin naar een film: puur pedagogiek.

    Alle veertien richtlijnen jeugdhulp, nog enkele richtlijnen en zeker één of twee generieke modules autoriseerde de NVO afgelopen jaren. We hopen een richtlijn dyslexie te mogen gaan ontwikkelen en een programma richtlijnen gehandicaptenzorg is in ontwikkeling. Op die manier hopen we de kwaliteit van professionals beter te borgen. U wordt geacht, als de situatie daarom vraagt, de richtlijnen toe te passen of uit te leggen waarom u dat niet doet. U moet ze dus in ieder geval kennen en u daarover kunnen verantwoorden. Kan een cliënt u aanspreken op het niet-werken-volgens- een richtlijn? In theorie zou het kunnen, al zullen er weinig cliënten zijn die de richtlijnen kennen. Maar toch, er zijn cliënten of beroepsgenoten die klagen over het onterecht verstrekken van een diagnose dyslexie of over het feit dat die niét is verstrekt. Maar voor dyslexie is nog geen richtlijn. Wel protocollen, position papers, etc. U moet zorgvuldig handelen en tegen dat licht kan een tuchtcollege u vragen of u een ter zake doende richtlijn kent en hoe u daarmee bent omgegaan. We gaan het, eerst voor onszelf, nog eens op een rijtje zetten en vervolgens zorgen dat ook u, via onze website, antwoord krijgt op dit soort vragen.

    De ‘tafel Jeugd’ kwam, als onderdeel van P3NL de afgelopen jaren zo’n vier keer per jaar bij elkaar. Vergelijkbaar met de commissie bekostiging, die onder het bestuur van P3NL functioneert. De tafel Jeugd wordt betrokken bij bijvoorbeeld beleidsreacties over de meldcode kindermishandeling, bij het programma Professionalisering Jeugdhulp en Jeugdzorg en bij de komende evaluatie van de Jeugdwet. Die rol wordt verdere geformaliseerd als de tafel een commissie wordt met een opdracht van het bestuur. Afgelopen maandag stemde de tafel in met die opdracht, die overigens vooral geënt is op haar huidige werkzaamheden.

    20th century women. Eens in de zoveel weken ga ik met een vriendin die ik al ken sinds ik zeven ben, naar de film. Zij is kenner, ik niet. Zij doet een voorselectie (want alles wat ik zou wíllen zien, heeft zij al lang gezien) en dan mag ik kiezen. Meestal doe ik dat heel pragmatisch; het tijdstip dat me het best uitkomt of een lichte film als ik een erg drukbezette dag heb gehad. Deze keer verdiepte ik me net een fractie beter in haar voorstellen. 20th century women sprak me eigenlijk helemaal niet zo aan, maar de andere twee opties hadden niet zulke goede recensies. En wat bleek: niet alleen filmisch prachtig, maar ook voer voor pedagogen. Moeder en zoon van vijftien, moeder wil de beste opvoeding voor haar zoon, schat zichzelf daar in haar uppie niet toe in staat, overschrijdt grenzen en stuit op haar grenzen. En dan nog fijntjes humoristisch ook. Gaat dat zien.

    Intussen wacht u donderdag aanstaande, op onze Algemene Ledenvergadering,  een heel andere film, ook over moeders en kinderen. ‘Lieve mama.’ Met de regisseuse en maakster. Dat komt u toch ook zien?

    Tot volgende week,

    M

     

     

  • Applaus op lustrum OG-dag, Kwaliteitsregisters en Puur Pedagogiek

    Zondag 18 juni. Vrijdag organiseerde het netwerk OG al weer voor het vijfde achtereenvolgende jaar de landelijke OG-dag. Een lustrum. Voor deze gelegenheid ging het echt om een hele dag. Met Ruud Veltenaar als keynote speaker met een missie en een boodschap voor ons. Wij als NVO verhoogden de feestvreugde met de mededeling dat het wetsvoorstel waar...

    Lees meer
  • Langdurig zieke kinderen in ziekenhuizen en revalidatiecentra en het NVO-OG-register als Kwaliteitsregister

    Zondag 11 juni. Afgelopen week ging het Plan van Aanpak dyslexie  van NVO, NIP en het Nederlands Kwaliteitsinstituut de deur uit. We hopen dat OCW en VWS dat plan nu snel omzetten in subsidie om een richtlijn op te stellen. Die zal gedragswetenschappers helpen bij het goed diagnosticeren en behandelen van dyslexie en vooral ook  bij het o...

    Lees meer