Mag een cliënt een geluidsopname maken?

Ja, een cliënt mag een geluidsopname maken van het gesprek met de (ortho)pedagoog. Er is geen toestemming nodig van de (ortho)pedagoog voor het maken van een geluidsopname, maar wel voor het delen van de geluidsopname met anderen. Maar wat nu als beide ouders deelnemen aan het gesprek en één van de ouders wil het gesprek opnemen?

De achterliggende gedachte bij geluidsopnames door cliënten is dat een cliënt niet alles onthoudt van wat wordt besproken. Een geluidsopname kan de cliënt helpen om de informatie te verwerken. Een cliënt mag daarom een geluidsopname maken van een gesprek voor privégebruik.

Voor een dergelijke geluidsopname hoeft vooraf geen toestemming te worden gevraagd aan de (ortho)pedagoog. Voorwaarde is dat het een gesprek is waaraan cliënt zelf deelneemt én dat eventuele andere deelnemers instemmen met de geluidsopname. Dus als vader een geluidsopname wil maken van een gesprek waarbij moeder tevens aanwezig is, dan dient hiervoor aan moeder toestemming te worden gevraagd.

Een geluidsopname is alleen voor privé gebruik. Het delen van een geluidsopname met anderen mag alleen als de (ortho)pedagoog (en de eventuele andere deelnemers aan het gesprek) daar toestemming voor geeft (geven).

Een cliënt is niet verplicht om de (ortho)pedagoog tevoren in te lichten over de opname, maar dat is wel wenselijk. Het is beter voor de onderlinge relatie als de (ortho)pedagoog weet dat er een opname wordt gemaakt en ook waarom client die behoefte voelt. Soms is het opnemen van een samenvatting van het gesprek aan het eind van de afspraak al voldoende. Die keuze is echter aan de cliënt.

Het voorgaande impliceert dat er openheid is over het maken van eventuele geluidsopnames en dat dit een gespreksonderwerp is of kan zijn met cliënt. Het is aan de (ortho)pedagoog om het maken van geluidsopnames te normaliseren en het gesprek daarover mogelijk te maken.

Voor het maken van beeldopnames gelden strengere regels en is voorafgaand toestemming nodig.