Zondag 22 maart

Dit was zo'n week waarin weer van alles in de steigers werd gezet. Helaas zijn dat soort zaken niet meteen in zichtbare en concrete resultaten te vertalen, maar uiteindelijk vloeien die er wel uit voort. En mij geeft het altijd veel energie om bezig te zijn met samen ontwikkelen en zaken opzetten. Voor mijn collega's geldt dat ook. En, zoals een consultant afgelopen week tegen ons herhaalde: het meest effectief ben je als je plezier hebt in je werk. Dus is dit een randvoorwaarde voor ons om effectief te zijn.

Maandag begon met een overleg over EVC (erkennen van eerder of elders verworven kwalificaties, in dit geval voor de kwalificatie gezondheidszorgpsycholoog) met het NIP, de VGCT en de projectleider die daarvoor is aangetrokken. Het EVC-traject dat we als NIP, NVO en VGCT graag willen, zit eigenlijk al jaren vast. We willen het nu opnieuw opzetten en uiteraard alle relevante partijen daarbij betrekken. Er zal nog heel wat water door de Rijn stromen voordat we dit operationeel hebben, maar het begin is er.

Aan het eind van de dag spraken met de programmaleider van 'vanuit autisme bekeken' over het onderzoeksrapport dat, met subsidie van VWS volgende maand uitkomt en wat de beroepsverenigingen daarna zouden kunnen betekenen voor het helpen realiseren van de aanbevelingen. Aan ideeën geen gebrek. Eerder aan het kiezen daaruit. We gaan dit nu intern en met collega-verenigingen bespreken en gaan eind april verder concretiseren.

Dinsdag overdag was een grotendeels interne dag, maar 's avonds schoof ik aan bij de workshop dyscalculie, waarin drie verschillende, op elkaar aansluitende methoden werden toegelicht om dyscalculie vast te stellen. Een initiatief van het netwerk dyscalculie. Over dyscalculie zijn de meningen verdeeld; niet alleen of het vergelijkbaar is met dyslexie; er is ook op wetenschappelijk niveau discussie over oorzaak en gevolg van bepaalde symptomen. Als NVO hebben we hier geen inhoudelijk standpunt in. we hechten er wel heel veel waarde aan dat juist ook binnen de vereniging een open wetenschappelijke discussie wordt gevoerd. De opkomst was overigens groot en de evaluatie, voor zover we daar nu al iets over kunnen zeggen, is overwegend positief. Een herhaling of vervolgbijeenkomst is waarschijnlijk.

Woensdag hadden we een overleg, in aanwezigheid met onze voorzitter, met het genootschap huisartsen over richtlijnen. De aanleiding daarvoor was een telefoontje van een huisarts aan ons over de positie van onze beroepsgroep. Dat deed zij n.a.v. regionale afspraken over de NGH-richtlijn adhd. Over en weer was dit een zeer verhelderend gesprek. Onder huisartsen hebben  de NGH-richtlijnen een absolute status. En rondom de richtlijnen bestaan professionaliseringsactiviteiten en gebruikersinstrumenten waar wij met onze richtlijnen Jeugdhulp ons voordeel mee kunnen doen. Het genootschap was onbekend met het feit dat NIP, NVO en NVMW op dit moment een programma richtlijnen jeugdhulp 'uitrollen'. Richtlijnen die soms hetzelfde thema hebben als de NGH-richtlijnen. Op zichzelf kunnen de richtlijnen van huisartsen en gedragswetenschappers natuurlijk verschillend zijn. Het gaat tenslotte om verschillende beroepsgroepen. Maar er zou wel aandacht moeten zijn voor een zelfde grondvisie en voor de schakelpunten. We gaan dus op het niveau van de portefeuillehouders een vervolgoverleg organiseren en samen bezien hoe we dit wederzijds kunnen versterken.

Donderdag was er ook al zo'n bijzondere bijeenkomst en wel met het archief voor gedragswetenschappers. Daaraan draagt de NVO al jaren bij en we zijn dan ook al jaren participant. Maar er blijkt een wereld te winnen te zijn. Het archief van de NVO is nog niet opgenomen in dit centrale archief, terwijl daar natuurlijk alle aanleiding toe is. We willen immers belangrijke momenten van onze beroepsvereniging graag bewaren voor wie daar dan ook maar, nu of heel veel later, in geïnteresseerd is of onderzoek naar wil doen. En het archief kan ons nu al prachtig materiaal leveren, dat wij kunnen gebruiken in publicaties of bijeenkomsten. Denk bijvoorbeeld aan lezingen van Langeveld over toetsen op jonge(re) leeftijd. Ook dit wordt natuurlijk vervolgd.

Aan het eind van de dag schoof ik aan bij de regiegroep van de op te richten federatie. Met vereende krachten bedachten we oplossingen en alternatieven voor vragen die nog rondom de statuten (maar eigenlijk dieper liggend, over meer principiële vragen) waren gerezen. Vrijdag is er een voorstel naar alle betrokkenen gestuurd. Alle vertrouwen dat we daar uit gaan komen.

En vrijdag tenslotte schoven onze voorzitter en ik aan bij het overleg van onze commissie 'registratie orthopedagoog-generalist'. Dit overleg vond plaats omdat eerst rondom de tijdelijke wegingsregeling en nu naar aanleiding van eisen voor registratie die straks bij het Kwaliteitsregister gaan gelden. We streven ernaar de eisen die het NIP stelt aan de kinder- en jeugdspycholoog en die wij aan de OG stellen, zoveel mogelijk op elkaar af te stemmen. Maar dat roept onherroepelijk meer principiële vragen op over de toekomst van deze kwalificatie en van dit register. En daarnaast zijn er meer operationele gevolgen voor bijvoorbeeld opleidingen. Voor zo'n discussie zou je goed de tijd willen nemen en ons onderzoek naar de pedagogische beroepenstructuur kan helpen om vragen te beantwoorden. Maar die tijd is er in dit geval niet. Toch wisten we in iets meer dan een uur een voorlopige koers op de meest prangende vragen te formuleren en principeafspraken te maken over een snel besluitvormingsproces binnen de NVO-organen. Het is standaard, deze week: wordt vervolgd.

Tot volgende week,

M