Wrap around care (maar dan anders) in de jeugdhulp, maak kindermishandeling bespreekbaar in gezinnen en met kinderen en stukken, stukken, stukken.

11 december 2016. Ziezo. De stukken voor de ALV staan op de site, de stukken voor het bestuur gingen afgelopen donderdag keurig volgens planning de deur uit, de pool van leden die pedagogische rapportages maakt voor vluchtelingenkinderen kreeg een terugkoppeling en we namen kennis van eerst het advies van de Onderwijsraad over passend onderwijs en vervolgens van de tiende voortgangsrapportage van OCW over datzelfde onderwerp. Interessant voor u als pedagoog is vooral de relatie onderwijs – jeugdhulp en het voornemen van het kabinet om te zorgen dat geen enkele leerling in de nabije toekomst langer dan drie maanden thuis zit. U las er over in onze nieuwsbrief.

We blikten met de projectgroep terug op de derde Dag van de Pedagogiek en constateerden dat we ook van deze keer weer leren. In dit geval ook zeker wat succesfactoren zijn; een voorbespreking met alle inleiders houden we er in. En we overwegen of we niet nog méér kunnen aansluiten bij het onderzoeksprogramma van de ‘trekkende’ universiteit en of we op grond daarvan een thema kunnen bepalen. Maar natuurlijk zijn er ook verbeterpunten. Volgend jaar toch meer verdieping door workshops te organiseren?

Wpensdag vond bestuurlijk overleg plaats van de beroepsverenigingen die deelnemen in het Programma Professionalisering Jeugdhulp en Jeugdbescherming. Een groep bestuurders die diverse beroepen in het jeugdveld vertegenwoordigt en elkaar de afgelopen periode goed heeft weten te vinden. Iedereen vindt het van belang dat deze professionals van elkaar weten wat ze te bieden hebben en dat ze, als de zorg voor een kind of gezin daarbij gebaat is, elkaar snel kunnen inschakelen. Een optie is om een folder te maken om te laten zien wat elk van de beroepsgroepen te bieden heeft als het om een kind of gezin gaat, dat hulp nodig heeft. Maar ook deelt iedereen de zorg dat gemeenten vaak algemene programma’s inkopen en denken dat ze daarmee voldoende doen, terwijl vaak zorg op maat en specifieke expertise nodig is. Dat zijn ingrediënten van een kernboodschap[, die de groep snel naar buiten wil brengen. Mooi werk.

Donderdag was de conferentie Veilig Verder, van de VNG en de Taskforce kindermishandeling, U kon er in onze nieuwsbrief al over lezen. Het thema staat op de kaart, dat bleek wel uit het grote aantal aanwezigen en de variatie onder hen. De vraag is en blijft onverlet: wat helpt écht? Daarover sprak emiritus hoogleraar pedagogiek Jo Hermans zich uit en daarover spraken ook ervaringsdeskundigen. Wat ik als kernboodschap van beiden heb overgehouden: maak het vraagstuk in en met gezinnen waar dit speelt bespreekbaar. Hoor vooral ook de betrokken kinderen en luister waaraan zij behoefte hebben.

Ook nog wel een eyeopener: we willen als pedagogen uiterst zorgvuldig zijn met het delen van informatie. Maar wat als een vader vraagt zijn dochter, die met moeder in een opvanghuis zit, via Skype te mogen spreken. Is dat veilig? En wat als moeder facebookt? In onze digitale samenleving kan zoveel informatie over verblijfplaats zomaar worden achterhaald. Daarop start een programma.

Tot volgende week!

M