Voicemail en inclusief onderwijs

Zondag 30 september. Twee heldendaden verrichtte ik afgelopen week: de eerste en belangrijkste was het inspreken van de voicemail van mijn telefoon op het NVO-bureau. De tweede was een inleiding over inclusief onderwijs, op het afscheid van José Wichers op de Fontys Hogeschool. Het was een dynamische week, die begon met een zeer goed bezochte webinar over ouderschap en gezag op maandag, waaraan Jose overigens mee deed en die eindigde met berichtgeving op Twitter over een onderwerp dat hiermee te maken had, een uitspraak van een rechter over medicatie bij ADHD, terwijl de ex-partner van moeder het hiermee niet eens was. Dat raakt dan weer aan het bijzonder curatorschap, dat we als NVO ook ondersteunen.

Ons ledentevredenheidsonderzoek, dat nog niet openbaar is, laat o.a. zien dat we als NVO niet altijd voldoende bereikbaar zijn. Daar moeten we iets mee. Een ‘quick win’ is dat iedereen zijn voicemail inspreekt én aanzet als hij in bespreking of afwezig is. Nou doet ons secretariaat dat natuurlijk wel. Maar voor de beleidsmedewerkers en voor mijzelf was de ingewikkelde handleiding, met sterretjes en nummertjes, nét te ingewikkeld om tijd voor te maken. Alle hulde voor ons secretariaat: iedereen kreeg een persoonlijke instructie, waarbij zij precies voordeden hoe dat moest. En donderdag verrichtte ik mijn heldendaad. Nu nog afluisteren als het rode knopje brandt….

De inleiding die ik vrijdag op het afscheid van José hield was ook een heldendaad. Allereerst omdat ik toepaste wat ik in de workshop ‘Power tot the orthopedagoog’ in februari van dit jaar, over mezelf had geleerd. En ook omdat ik, op een symposium waar iedereen vóór inclusief onderwijs was, dat inclusief onderwijs in twijfel trok. Eigenlijk weet ik helemaal niet wat inclusief onderwijs is en áls ik het weet, dan zou ik zeggen dat wij in Nederland, met ons stelsel van regulier én speciaal onderwijs en de zorgplicht die de wet Passend onderwijs schoolbesturen oplegt, een inclusief stelsel bij uitstek hebben. Een verkorte versie van de inleiding plaatsen we deze week op Ikkanhet.nl. Dan kunt u mee discussiëren.

De werkgroep Bijzonder Curator kwam bij elkaar en besprak een speciaal voor hen ontwikkelde toelichting op de beroepscode, die NIP en NVO samen hadden gemaakt. Gedragswetenschappers die in opdracht van de rechter werken, lopen nét tegen andere vraagstukken aan dan gedragswetenschappers die ‘gewoon’ voor cliënten werken. Dat vergt bezinning op bijvoorbeeld de rol, verantwoordelijkheden en opdrachtformulering . De bespreking leverde zinnige input op, die we verwerken in een volgende versie van die toelichting.

Zou betrokkenheid van de gedragswetenschapper bij rechtszaken waarbij kinderen zijn betrokken of die over kinderen gaan, kunnen helpen? Daarover hadden we het ook, afgelopen week. In de eerste plaats bij de vraag of de NVO een oproep steunt om de 400 kinderen die langer dan vijf jaar in Nederland zijn in Nederland te laten blijven. Daarna kwam hij op een andere manier terug, naar aanleiding van een twitter van @rechterjos. Ja, dat denken wij wel. En daarom roepen wij op in besluitvorming over het al dan niet uitzetten van vluchtelingenkinderen pedagogische deskundigheid aantoonbaar te laten meewegen. En door een bijzonder curator in te schakelen als een vechtscheiding zo uit de hand loopt dat die voor de rechter komt.

Over de Ledenraad, natuurlijk ook een belangrijk moment afgelopen week, las u al in onze nieuwsbrief. En er verscheen een artikel in de media over thuiszitters, waarin NVO-lid Marieke Beentjes uitgebreid aan het woord komt. Ook dat vindt u komende week natuurlijk op onze website en in onze nieuwe nieuwsbrief.

Tot volgende week,

M