Toenemende complexiteit aan pedagogische zorgvragen op alle domeinen.

Zondag 16 februari. We horen het steeds vaker en intenser: de complexiteit in zorgvragen neemt op alle domeinen waar pedagogen werken toe Dat vraagt hoogwaardige specifieke expertise. Om aan die behoefte te voldoen zijn bekostigde opleidingsplaatsen broodnodig. Interessant om te zien, donderdagavond tijdens de klankbordgroep beroepenstructuur, hoeveel overeenkomsten de discussie over de specialismes gezondheidszorgpsycholoog vertoont met de systematiek die wij als NVO voor de beroepsgroep als geheel voor ogen hebben. En voor de tweede keer mag ik coach zijn voor het ambassadeurstraject Jeugdhulp.

Woensdagavond sloten we met een ‘special’ over governance het intensieve gezamenlijke overleg van de NVO met de hoofdopleiders OG af. Na jarenlang samen optrekken en samen ontwikkelen wordt het tijd dat ieder zich meer op zijn eigen verantwoordelijkheid richt: de hoofdopleiders op de opleidingen, de NVO op de normen voor de beroepsgroep en op de borging en ontwikkeling van vakbekwaamheid ná de opleiding. Wat hebben we veel bereikt samen, was het gezamenlijke gevoel. En er valt, in een nieuwe vorm van samenwerking, nog heel veel te doen. Er is, op de werkvelden, door de toenemende complexiteit, een steeds grotere behoefte aan de specifieke expertise van de orthopedagoog-generalist. Het feit dat de opleidingsplaatsen nog niet worden bekostigd is een belemmering. Juist organisaties in de jeugdhulp, met hun grote financiële problemen, kunnen die opleidingen vaak niet bekostigen.

Als we het hebben over normen van de beroepsgroep en die specifieke expertise ligt de ontwikkeling van een beroepscompetentieprofiel orthopedagoog-specialist ook voor de hand.

Als NVO denken we na over hoe we bekwaamheden die professionals ná hun opleiding verwerven in kaart kunnen brengen. Dat geldt voor alle geledingen binnen de beroepsgroep. Orthopedagogen worden na hun opleiding door werkervaring en deskundigheidsbevordering steeds vakbekwamer. Dat geldt voor werkdomeinen en voor specifieke vraagstukken, zoals leer- en ontwikkelingsproblemen, jeugdbeschermingsvraagstukken, ouders met een beperking en het terugdringen van onvrijwillige zorg in de gehandicaptenzorg. Hoe gaan we om met die variëteit? In het onderwijs is het ongewenst dat een orthopedagoog zonder ervaring in het onderwijs een toelaatbaarheidsverklaring speciaal onderwijs afgeeft. In de jeugdbescherming zal een orthopedagoog-generalist zonder ervaring geen instemmingsverklaring mogen afgeven. In de gehandicaptenzorg kan een orthopedagoog-generalist zonder ervaring in de gehandicaptenzorg geen Wzd-functionaris worden. De opleiding geldt in wet- en regelgeving weliswaar als een ‘paspoort’ tot deze taken en functies, maar als beroepsgroep voegen we daar in onze normen ervaring en specifieke deskundigheidsbevordering aan toe. Dié discussie zag ik donderdagavond, bij de klankbordgroep beroepenstructuur, terugkomen toen het over specialismes ging. Een interessant onderdeel van de discussie, die avond, en zo te horen is het laatste woord er nog niet over gezegd.

Die variëteit in de werkdomeinen en de toenemende complexiteit van de zorgvragen komen terug in ons NVO-jaarcongres  Puur Pedagogiek op 27 maart. Via onze website kunt u zich daarvoor aanmelden.

Over onze website gesproken: door een griepje heb ik het zelf niet fysiek meegemaakt, maar de lancering van mijnnvo, afgelopen week, ging niet zonder horten en stoten. Tenenkrommend vonden we dat op het bureau. Maar met vereende krachten boden mijn collega’s moedig het hoofd en lieten zich niet uit het veld slaan. Dank voor uw begrip, dat we gelukkig ook ondervonden.

Tot volgende week,

 

M