Thuiszitters, werkervaringsplaatsen en advocaten die meer willen weten over pedagogiek

Zondag 9 april. Het hoogtepunt van deze week was het Opvoedingsgala ter ere van het 55 jarig bestaan van de NVO. Daarover stond in de nieuwsbrief van vrijdag al een bericht. Het leidt natuurlijk ook tot een vervolg. Een nieuw cohort leden van de pool die pedagogische rapportages maakt voor vluchtelingenkinderen kreeg vrijdag de training van het Expertisecentrum.Helaas kon ik er alleen aan het eind bij zijn, maar ik begreep dat het een heel constructieve bijeenkomst is geweest. Helemaal aan het eind de vraag of wij als NVO iets willen betekenen in de toenemende belangstelling van advocaten voor pedagogiek.

Thuiszittende leerlingen. Ons opvoedingsgala was de première van de film over Thijs. Tijdens het gala namen we, buiten de drukte, een videoboodschap op van Marc Dullaert. Het zijn ingrediënten voor bijeenkomsten die we na de zomer willen gaan organiseren. We hopen met die bijeenkomsten pedagogen te inspireren en te ondersteunen om thuiszittende leerlingen te helpen weer naar school te gaan. Want we zijn er van overtuigd dat juist onze beroepsgroep in staat is om dat te doen.

Werkervaringsplaaten kwamen ook nog ter sprake op het Opvoedingsgala. Had het bestuur tegen onze jonge leden moeten zeggen ‘Dat moet je niet accepteren.’? Zou het bestuur dat hebben gezegd, hoe hadden zij dan de verantwoordelijkheid op zich kunnen nemen als jonge mensen thuis zitten en hun kansen op een betaald baan verder verminderen omdat hun beroepsvereniging dat adviseert? Dat lijkt me op z’n zachtst wat gratuit, als oudere generatie met een carrière en een goed inkomen. In plaats daarvan kozen we voor ondersteuning met tips en aandachtspunten. En voor politieke beïnvloeding. En wat hadden we graag tegen werkgevers willen zeggen ‘Dat moet je niet doen!’! Maar die gaven niet thuis. Gelukkig lijkt de arbeidsmarkt op dit moment ingrijpend te kantelen. Ik hoop echt dat het fenomeen werkervaringsplaatsen daarmee als een nachtkaars uit gaat.

Waar ik nog niet vaak over heb geschreven is de Tijdelijke Weginsgregeling. Die Regeling stelt een heel cohort van 800 pedagogen, dat werkt bij de voormalige jeugdzorginstellingen, in staat om via een aangepaste route als postmasterorthopedagoog bij SKJ te worden geregistreerd én in te stromen als orthopedagoog generalist. Zorg over de kwaliteit en uitvoeringsproblemen waren één van de redenen dat de commissie generalist haar taken neerlegde. Voor mij een reden om me hier grondig in te verdiepen. En zeker, er kunnen dingen beter. In hoe we processen organiseren, in hoe we commissieleden faciliteren, in de taakverdeling tussen bureau en commissie en vermoedelijk ook in ons hele kwaliteitssysteem. We zijn dus nu heel druk bezig voorzieningen te creëren om op de korte en op de langere termijn die processen verbeteren.

Pedagogiek mag zich op belangstelling uit onverwachte hoek verheugen. Dat bleek tijdens de wandelgangen van onze trainingsbijeenkomst pedagogische rapportages vluchtelingenkinderen. Advocaten tonen steeds vaker interesse in pedagogiek en willen worden getraind. Kunnen wen willen we daar als NVO iets in betekenen? Daar moet ik nog over nadenken. Onze scholingsagenda is voller dan ooit en primair gericht op onze eigen leden. Maar we zijn er ook voor de promotie van de pedagogiek. En via die weg promoten we ook onze leden.

Tot volgende week,

M