Thuiszitters helpen is taak van pedagoog, succesvolle behandeling vergt concreet samen doelen stellen en óp naar de Algemene Ledenvergadering van 15 december.

4 december 2016. Deze week bogen we ons intensief over de thuiszittersproblematiek. Eerst met enkele leden en vervolgens met ‘aanjager’ Marc Dullaert. Passend onderwijs wil o.a. voorkomen dat kinderen tussen wal en schip vallen; daarom is er sinds 2014 een zorgplicht voor scholen, die al ingaat als een kind wordt aangemeld (dus voordat een leerling wordt ingeschreven). Veel scholen spannen zich tot het uiterste in voor leerlingen die extra ondersteuning nodig hebben. Maar toch belanden nog te veel kinderen thuis. Met alle risico’s van dien voor hun verdere ontwikkeling en participatie. Marc Dullaert streeft ernaar dat gemeenten, die verantwoordelijk zijn voor het handhaven van de leerplicht, met scholen en andere betrokkenen thuiszitterspacten ontwikkelen. Ook daarvan zijn al mooie voorlopers. Maar voorkomen moet worden dat zo’n pact een puur administratief en kwantitatief instrument wordt; leerlingen die (dreigen) uit te vallen doen dat niet voor niets; bij terugkomst moet de situatie zo verbeterd zijn dat een leerling ook weer daadwerkelijk kan leren en kan meedoen. Pedagogen hebben daar een taak in, is de stellige overtuiging van de NVO. Er zijn prachtige voorbeelden van hoe zij dat doen, BOCS in Nieuwegein en Team VO in Amsterdam, bijvoorbeeld. Ook de pedagogen met wie wij spraken gaven sprekende voorbeelden, o.a.. van verkeerde diagnoses die ggz-instellingen soms geven, omdat zij een kind niet in de context zien en onvoldoende doorvragen. We overtuigden ook Marc Dullaert van de bijdrage die juist pedagogen kunnen leveren. Samen stippelden we diverse vervolgstappen uit.

Maar van u als pedagoog die voor of in een school werkt vergt dat ook wat! We realiseren ons dat u er daar vaak alleen voor staat en dat uw leidinggevende zich lang niet altijd realiseert dat hij ook en juist hiérvoor een beroep op u kan doen. U moet er zelf ook staan en, om het gechargeerd te zeggen, niet wegkruipen in een kamertje waar u uitsluitend ontwikkelingsperspectieven opstelt. Als NVO willen we u ondersteunen in het pakken van juist ook die andere rol. Ook voor ons ligt er dus werk.

Woensdagavond was Tom van Yperen een inspirerend spreker op de jaarlijkse NVO-supervisorenavond, die ook dit jaar weer druk bezocht werd. Centrals boodschap was: ‘Stel met het kind én met zijn ouders concrete doelen op, die ‘van’ henzelf zijn. Dat motiveert om het traject aan te gaan en zorgt voor vertrouwen. Het laat vooral ook zien dat je als hulpverlener goed hebt geluisterd, hún wens weet te verwoorden en dat het hún traject en niet jóuw traject is.’  Goed concrete doelen formuleren blijkt nog niet mee te vallen, lieten diverse cases zien. Er zijn ook randvoorwaardelijke doelen. Heel belangrijk, maar laat je daardoor niet afleiden van het échte doel waarom het gaat. De powerpointpresentatie komt beschikbaar op het ledendeel van onze website.

Verder bestond mijn week grotendeels uit productiewerk. O.a. het aanhechten van de laatste losse eindjes van de stukken voor de ALV. Inmiddels staan ze op de site. De ALV krijgt spannende besluiten voorgelegd, zoals de geactualiseerde beroepscode, de voortgang van, laten we zeggen, het traject ‘hbo-masters’ en de nieuwe verenigingsstructuur. U kunt zich nog aanmelden via onze website. Zo’n 70 leden gingen u al voor. ;-)

Tot volgende week,

M