Thuiszittende leerlingen, na tien jaar nog een klacht en de pedagogische relatie verbeeld

Zondag 26 november. Als pedagoog meehelpen om het aantal thuiszitters terug te dringen? Maandagavond beten we de spits af van een reeks regionale bijeenkomsten. Het bestuur en de Tuchtcolleges bespraken woensdag dilemma’s die achter taaie, juridische reglementen schuil gaan. Zoals de vraag wanneer iemand geen klacht meer kan indienen omdat er te veel tijd over heen is gegaan. Donderdagavond kwam de klankbord bij elkaar die meedenkt over onze campagne ‘pedagogische identiteit’. En tussendoor spraken we af dat we in de ontwikkeling van een richtlijn dyslexie ook kennis meenemen die bekend is bij andere leerproblemen, zoals bij dyscalculie.

Leerlingen die thuiszitten lopen een leerachterstand op en zijn sociaal buitengesloten. Soms is een leerachterstand of sociaal functioneren de oorzaak van dat thuiszitten. Maar door thuis te zitten wordt dat niet beter. Willen we leerlingen kansen geven waarop ze recht hebben, dan moeten we ze op school zien te houden of hen (met hun ouders) bewegen naar school terug te gaan. Dat gaat niet vanzelf. Juist pedagogen kunnen daarbij helpen; bij leerlingen afzonderlijk of op een andere schaal, door ondersteuning van leerkrachten en de schoolleiding. Eerder brachten we met de film ‘Thijs’ concreet in beeld hoe dat kan. Marc Dullaert roept in een videoboodschap pedagogen op hun verantwoordelijkheid en rol te pakken. In onze nieuwe reeks regionale bijeenkomsten vertonen we dat beeldmateriaal en verkennen we, aan de hand van uitspraken van de Geschillencommissie Passend Onderwijs, wat er in werkelijk gebeurde situaties mis is gegaan en wat u als pedagoog had kunnen doen. In kleine groepjes brengen we daarna interactief good practices in beeld. Niet verrassend, maar altijd weer illustratief is hoe belangrijk het is om te zoeken wat nog wél goed gaat en dat te aan te grijpen. Ook is en blijft het cruciaal om alle betrokkenen bij elkaar te halen. Met de bijeenkomst in Arnhem is de kop eraf. In 2018 gaan we vervolgsessies organiseren.

Mag je het een pedagoog aandoen dat hij, bijvoorbeeld meer dan tien jaar na dato, nog een klacht krijgt over zijn handelen destijds? Dat was één van de meer fundamentele vragen tijdens de bespreking van het bestuur en de Tuchtcolleges. Er volgde een geanimeerde discussie; kinderen hebben, eenmaal volwassen geworden, immers het recht op inzage in hun dossier. Ook kan bijvoorbeeld nalatigheid van een pedagoog in een ernstige situatie, jaren later nog verband houden met psychische klachten. Dat pleit ervoor géén verjaringstermijn vast te leggen. Daar staat tegenover dat rechtszekerheid van belang is voor de beroepsgroep. Maar wat als de regelgeving in bepaalde domeinen nou juist zelf langer is dan de voorgestelde termijn van ten jaar? Het bestuur krijgt in zijn decembervergadering een zorgvuldig tot stand gekomen, geheel geactualiseerd reglement ter vaststelling voorgelegd en zal een knoop moeten doorhakken over nog enkele van deze onbeantwoorde vragen.

Prachtige posters hingen er, donderdagavond. Tot teleurstelling van de klankbordgroep ‘Campagne Pedagogische Identiteit’ is het niet de bedoeling dat die straks ook echt worden gebruikt in de campagne. We zagen ze al helemaal bij de bushaltes hangen. Belangrijk was dat er vraagtekens werden gezet bij een beeld van de individuele cliënt. De pedagoog richt zich immers op de pedagogische relatie. Dus de afbeeldingen waarin je die relatie ziet –een vader met zijn zoontje, een docente met een leerling- brengen de essentie van het beroep beter in beeld. Wat zijn dan concrete uitspraken waarmee je die beelden kunt laden? Daarmee gingen we zelf creatief aan de slag. Met ondersteuning van de pedagoog co-ouder zijn, bijvoorbeeld. Of kunnen omgaan met verschiillen in de klas. Of zó omgaan met een moeilijke onderwijssituatie dat je voorkomt dat een leerling thuis komt te zitten. En dan zijn we weer terug bij het begin van de week.

Deze bijeenkomst van de klankbordgroep was de eerste van drie; de klankbordgroep denkt in een aantal sessies mee tijdens de ontwikkeling van de campagne, Intussen ontving u deze week weer een mailtje over onze bijzondere Eindejaarsbijeenkomst met Vincent Bijlo. Daarmee zijn we nu natuurlijk ook volop bezig. U komt toch ook, 14 december?

Tot volgende week!

M