Samen als NVO op weg naar de toekomst. In goed vertrouwen.

Zondag 2 juli. Na de ALV van donderdag overheerst maar één gevoel: we zijn als NVO op weg naar de toekomst. Er gebeurde, zoals altijd, van alles afgelopen week. Daarover ga ik hieronder ook echt wel schrijven. Heel opvallend, toevallig komt in alles wat de moeite waard is om te vertellen, samenwerking terug. Toch kan niets in de schaduw staan van het gevoel dat we nu volgende stappen kunnen gaan zetten, met deels nieuwe collega’s op het bureau, met supervisoren die ons en u op het bureau helpen, met deels nieuwe bestuursleden en met een nieuwe verenigingsstructuur. Het zijn allemaal maar middelen, die medewerkers, die bestuursleden en die verenigingsstructuur, geen doel op zich. Maar als één ding zich afgelopen weken weer heeft bewezen is dat samenwerking, op het bureau, met het bestuur en met leden. En wat een kick het is als je door dat samenwerken effectief bent. Daarom gaat dit weekbericht over samenwerking.

De week begon met een Algemene Vergadering van P3NL. Onze P3NL-adviseur public affairs presenteerde haar visie op lobby, public affairs en de kracht van P3NL. Veel daarvan is voor ons als NVO herkenbaar. Wat bij mij is blijven hangen is de vraag of en hoe je onderscheidend moet zijn. Voor ons pedagogen een heel herkenbare vraag, waarmee we als NVO hard aan de slag zijn. Onderscheidend in P3NL zijn we als beroepsgroepen; wij stellen de professional en de einddoelgroep, de cliënt, centraal. Moet je daarnaast ook inhoudelijk onderscheidend zijn? Er is niks tegen, natuurlijk, als we met z’n allen een bepaald statement hebben, zoals ‘passende zorg’. Maar is het een doel op zich? En moeten we niet ook zoeken naar thema’s, die niet uniek voor ons zijn, maar waarop we juist daarom verbinding kunnen leggen met andere partijen, die vanuit een heel andere invalshoek hetzelfde beogen?

Met SKJ spraken we, naar aanleiding van enkele concrete cases, ook al over samenwerking. Hoe kunnen we samen meer duidelijkheid en eenduidigheid bewerkstelligen in de beoordeling van pedagogen die zich aanmelden voor registratie. Er zijn pedagogen van wie bij aanmelding glashelder is of we ze wel of niet aan de criteria voldoen. Dat kan SKJ dan prima afhandelen. Als het minder eenduidig is komen wij als NVO, achter de schermen, in beeld. Onze commissies beoordelen dan zo’n dossier en brengen advies uit aan SKJ. De communicatie naar de betreffende pedagogen en duidelijkheid over ons beoordelingskader kan nog wel wat beter, constateerden we samen. Op algemeen niveau, via de website van SKJ en op individueel niveau. Gaan we doen. Samen.

Het is ledenvergaderingstijd. Woensdag kwam de ledenvergadering van de FGZPt bij elkaar om het jaarverslag en de jaarrekening vast te stellen. Ook hier werd een bestuurslid benoemd op de laatste vacante zetel. Dat gaat nu nog via een verhouding naar ‘bloedgroepen’, een voordracht van de verenigingen die lid zijn. In de praktijk van het besturen zijn die bloedgroepen helemaal niet merkbaar. Daarom streven we op termijn naar gezamenlijke voordrachten op basis van competenties. Jammer eigenlijk dat we, terwijl we dat naar elkaar al hebben uitgesproken, toch nog op de oude manier een bestuurslid moesten benoemen.

En dan de ALV. U las er al over in de nieuwsbrief. Als bestuur en bureau kijken we terug op een ALV waarin (bestuurs)leden op een goede manier met elkaar in gesprek gingen over het voorstel de ALV om te vormen tot een ledenraad. Ook hier zijn bij mij wat zaken blijven hangen. De term ‘beleidscyclus’ klinkt bij een aantal van u klaarblijkelijk alsof het niet over inhoud zou gaan, ‘uitvoering’ klinkt bij een aantal van u klaarblijkelijk als badinerend en niet-zelf-denkend, als we bij werk- en projectgroepen externe deskundigen betrekken voelt dat bij een aantal van u soms als ‘niet van ons’. Woorden, gekozen terminologie, staan soms elkaar goed verstaan in de weg. Daar moeten we als bestuur en bureau iets mee. Tegelijk denk ik aan de oproep van erelid en oud-directeur Liesbeth Mulder, om open en transparant te zijn en elkaar te vertrouwen; dat is essentieel als woorden misschien even een verkeerde indruk wekken. Laten we elkaar vertrouwen op intenties. Uiteindelijk willen we allemaal het beste voor de NVO en voor de leden.

Tot volgende week,

M