Pedagogische innovatie en een warme winteravond

Zondag 26 januari. ‘Hoe gaat het met u?': verdiep je in de persoon die tegenover je zit. Dat en meer over innoveren in de pedagogiek. Wat is specifiek voor het werk van gedragskundigen in het terugdringen van onvrijwillige zorg? Samen met het NIP, de NVGZP en de BPSW gaan we het vatten in een handleiding. En natuurlijk ons NVO-Chapeaudiner in het Spoorwegmuseum, waar we alle actieve leden in het zonnetje zetten en in het bijzonder onze vertrekkende voorzitter Jim Bijlstra. Een warme winteravond met een vereniging om trots op te zijn. 

Voor ons magazine De Pedagoog interviewden we afgelopen week Paul Termaat en zijn opvolger Ron Scholte. De aanleiding was het afscheidssymposium van Paul in november, waar hij een ridderorde aangeboden kreeg. We wilden graag méér weten over hoe de afgelopen decennia rond de opleiding orthopedagoog-generalist in Eindhoven vernieuwing in de praktijk heeft plaatsgevonden. De jeugd-ggz die ín een multiculturele school kwam, bijvoorbeeld. Onze lezingencyclus ‘Opvoeding tussen wetenschap en praktijk’ presenteerde dat vrij onlangs nog als een verrijkende innovatie. Dat is het ook, natuurlijk. En mooi om te horen dat dit decennia geleden óók al gebeurde. Een succesformule was en is om een gesprek met ouders van leerlingen van allerlei herkomst vooral niét te zwaar te maken, maar wél om oprechte belangstelling te tonen. ‘Hoe gaat het met u?’, ‘Wat houdt u bezig?’ Aansluiten bij dat wat ouders en leerlingen bezig houdt, daar gaat Ron mee verder. Oók als dat via mobieltjes gaat; dát houdt hen immers bezig. Wat een mooie opmaat naar ons jaarlijkse congres Puur Pedagogiek eind maart, dat over innovatie in de pedagogiek gaat.

In het terugdringen van onvrijwillige zorg in de gehandicaptenzorg kunnen gedragskundigen verschillende functies vervullen: als zorgverantwoordelijke, als extern deskundige en als Wzd-functionaris. In opdracht van VWS ontwikkelen NVO en NIP, samen met de NVGZP en de BPSW, een handreiking voor hen. De bedoeling is dat gedragskundigen een handzaam overzicht krijgen van wat de wet voor hen bepaalt. En óók waarop zij juist in hún hoedanigheid alert moeten zijn: Hoe kerken je verzet in gedrag, ook als dat niet prominent is? In welke situaties is iemand wel en wanneer niet wilsonbekwaam? En in welke situaties is eer wel en niét formeel sprake van onvrijwillige zorg? Veel belangstelling was er in de projectgroep voor de handreiking over wilsonbekwaamheid, die we als NVO en NIP óók ontwikkelen en die bijna klaar is. Natuurlijk delen we die graag.

Donderdagavond ontvingen we onze actieve leden in het Spoorwegmuseum voor een cabaretvoorstelling en ons jaarlijkse ‘NVO-Chapeaudiner’. Met vlijmende zelfspot van een cabaretier die van zijn beperking een kracht heeft weten te maken en die vorig jaar het Camarettenfestival heeft gewonnen, beten we de spits af. We maken een tafelschikking voor deze avond en dat brengt actieve leden, die elkaar niet vanzelfsprekend kennen, met elkaar in contact. We krijgen terug dat zij dat heel inspirerend vinden. Bij het dessert laten we de tafelschikking los, zodat iedereen tóch ook meer bekende collega’s kan spreken. En, zoals u al in onze Nieuwsbrief kon lezen, Jana Knot en ons studentbestuurlid Lois zetten achtereenvolgens Jim in het zonnetje. Daarna had ook ik die eer; ik mocht hem een speciale editie van De pedagoog aanbieden die onderweg alleen een ‘Jim!’ was geworden. Met veel bijdragen van bestuur. Bureau, leden en ook enkele externe partners. Een winteravond met warmte, een vereniging om trots op te zijn.

Tot volgende week,

M