Pedagogen en thuiszitters, ouders met een verstandelijke beperking, ophef over dyslexie en nieuwe leden.

Zondag 12 februari. De tweede thuiszittersTOP, die maandag 6 februari plaatsvond, bracht tal van actoren bijeen die samen de schouders willen zetten om thuiszitters te begeleiden bij het weer naar school gaan. Een aantal NVO-leden is nu al nauw betrokken bij maatregelen die lokaal worden genomen, zoals het OnderwijsSchakelLoket in Amsterdam. Zij gaan naar thuiszittende leerlingen toe, achterhalen oorzaken en ontwikkelen samen met ouders, school en als dat nodig is jeugdhulp een oplossing. Maar voorkomen is beter dan genezen. Daarom wil Marc Dullaert, aanjager van het Thuiszitterspact dat vorig jaar werd gesloten, inzetten op preventie. Samen met de staatssecretarissen van onderwijs- en van jeugdbeleid, wethouders van grote steden, de voorzitters van de PO-Raad en de VO-raad, directeuren van scholen en van samenwerkingsverbanden en gemeenten. Want geoorloofd thuiszitten, zoals frequent ziekzijn, kan een voorbode zijn van uitvallen. Ook is het belangrijk dat scholen hun zorgplicht serieus nemen; de geschillencommissie passend onderwijs stuit regelmatig op schrijnende situaties. Maar ook ouders moeten hun verantwoordelijkheid nemen en hun eigen rol (kunnen) pakken. Bij dit alles bent u als pedagoog broodnodig. U kunt leerkrachten ondersteunen in hun gesprekken met ouders, u kunt hen leren op welke signalen zij moeten letten, u kunt met hen pesten tegen gaan, als geen ander kunt u verbinding leggen tussen onderwijs, leerplicht en jeugdhulp… We komen er o.a. op terug tijdens ons opvoedingsgala op 6 april.

Diezelfde avond gaven ruim 50 nieuwe NVO-leden acte de présence op onze nieuweledendag. Als bestuur en bureau vertelden wij over onze ambities en over wat wij voor u doen. Registratie en de beroepscode passeerden de revue. Vooral over registratie zijn altijd veel vragen. Al onze netwerken presenteerden zichzelf met een pitch. Na de pauze konden de nieuwe leden terecht bij die netwerken en bij ons als bureau om meer vragen te stellen en of om zich aan te melden bij een netwerk. Dat laatste gebeurde bij enkele netwerken in grote getalen. De volgende nieuweledendag, in februari 2018, staat al weer in onze agenda’s; leden die zich vanaf nu aanmelden krijgen daarvoor meteen een uitnodiging.

Over aanmelding gesproken: dankzij een goede samenwerking met de communicatiemedewerkers van de universiteiten ging afgelopen week een speciale actie van start. Tot 15 maart kunnen studenten pedagogiek en onderwijskunde zich gratis als lid aanmelden, het gratis lidmaatschap duurt tot 1 januari 2018. Het maakt niet uit of ze eerstejaars zijn of al in hun master zitten. Iedereen is welkom om ervaring op te doen met wat lidmaatschap van de NVO voor betekent.  Het liep meteen storm op onze ledenadministratie!

Woensdag promoveerde één van onze leden op ondersteuning van ouders met een licht verstandelijke beperking. Aan de promotie ging een mini-symposium vooraf met o.a. een interessante bijdrage van een Australische hoogleraar. Natuurlijk vertonen kinderen van ouders met een verstandelijke beperking achterstanden in ontwikkeling. Maar…als we de groep ouders verbreden tot ouders in achterstandssituaties is er geen onderscheid meer. Er is natuurlijk een ethische vraag of het wenselijk is dat mensen met een verstandelijke beperking kinderen krijgen. En net zo’n ethische vraag of wij als samenleving mensen met een kinderwens die kinderen mogen ontzeggen. Maar blijkbaar zijn ze geen mindere ouders dan anderen die in vergelijkbare sociale omstandigheden verkeren. In zekere zin was de conclusie van het proefschrift hetzelfde; als lang niet alle ouders met een verstandelijke beperking profiteren van een opvoedingsinteractie kan dat betekenen dat een deel van hen dat helemaal niet nodig had…

Donderdag stonden de media bol door een onderzoek van één van onze hoogleraren pedagogiek over dyslexie. Goed lees- en schrijfonderwijs is de beste remedie. Als NVO willen wij onterechte dyslexieverklaringen tegen gaan. In ons position paper, dat we samen met het NIP en het Kwaliteitsinstituut dyslexie opstelden, pleiten ook wij voor goed lees- en schrijfonderwijs en voor een richtlijn voor onze professionals. Toch leidde dit onderzoek ook bij ons tot commotie over de vraag of de stoornis als zodanig dan niet zou bestaan. Maar als NVO staan we natuurlijk open voor nieuwe wetenschappelijke inzichten. Alle reden om ons te verdiepen in dit onderzoek en binnen en buiten de vereniging het debat hierover te voeren.

Tot volgende week

M