NVO-pennen in de lucht

Zondag 10 februari. Naast mij vult een onwaarschijnlijk dikke kiwi zijn gegevens in, Met een NVO-pen. Zijn t-shirt is exact dezelfde kleur als de pen. Over een klein uur landen we in Christchurch, Nieuw Zeeland. Inmiddels delen wij al zo’n achttien uur wel en wee en hebben we samen een soort van nacht doorgebracht. Dat geeft een band. Maar het logo op de pen zegt hem natuurlijk niets. Laat staan dat hij er enig idee van heeft dat hij nu op een Nederlandse site terecht komt šŸ˜Š.

Over afgelopen week valt niet zo veel te vertellen. Die stond in het teken van overdracht. Helaas, helaas kun je alle feiten, alle beelden, alle gesprekken die je ooit hebt gevoerd niet in het hoofd van iemand anders gieten. Dat zou zo handig zijn! Zo vaak put ik uit gesprekken die ik met u heb gevoerd, beelden die u met mij hebt gedeeld, anekdotes die u mij heeft verteld als het gaat om beleidsontwikkeling of belangenbehartiging. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik niet alle vertrouwen heb in degenen die het NVO-fort bewaken. Integendeel.

De komende weken zullen de thuisblijvers zelfs dit weekbericht overnemen. Reken maar dat ik dat vanaf down under lees. Zij het wat later dan u. Want al leef ik twaalf uur op u vooruit, als dat bericht wordt geplaatst, slaap ik.

Tot na half maart

M