NVO-chapeaudiner: zoveel méér dan 'pedagogen, laat je horen': ook de NVO gaat voor NUL

Zondag 27 januari. Het NVO-chapeaudiner: chapeau aan iedereen die voor ons beroep van pedagoog gaat staan. Het NVO-chapeaudiner: zoveel méér dan ‘pedagogen, laat je horen’. Het gaat om overdragen waar we als pedagogen goed in zijn. Omdat we maatschappelijk iets te bieden hebben. Daarom zijn de NVO-registers kwaliteitsregisters. En verdienen we een eigen plek in de nieuwe beroepenstructuur. En dat was allemaal waar we afgelopen week aan werkten.

Het oplettende NVO-lid kon het al enkele jaren in ons jaarplan zien staan: een kaderledendiner. Maar we konden het pas écht oppakken na de wijziging van de verenigingsstructuur. We worstelden met de naam ‘kaderleden’; dat klonk zo als ‘gestaalde kaders’. Terwijl we het vooral bedoelden als een informeel samenzijn van al die leden die zich actief voor de NVO inzetten. Een samenzijn van leden die elkaar soms niet eens kennen, maar wel voor hetzelfde staan: de meerwaarde van het beroep pedagoog. Vandaar de naam NVO-Chapeaudiner die een wedstrijd op ons bureau opleverde. Donderdagavond was het zo ver. We schreven er al over in onze NVO-nieuwsbrief. We zouden de NVO niet zin als we niet een inhoudelijk sausje bij dit diner serveerden. Dat inhoudelijk sausje, dat waren de ingrediënten uit ons strategisch beleidsplan. Geserveerd in de vorm van pitches. Op internet zie ik het terugkomen als ‘Pedagogen, laat je zien!’. Maar het is zoveel méér dan dat. Als pedagogen hebben we maatschappelijk iets te bieden als het om vraagstukken als thuiszitten, uithuisplaatsing, separatie en wilsonbekwaamheid gaat. Dat over het voetlicht krijgen vereist, naast kennis en vaardigheden op het gebied van opvoeding en ontwikkeling, óók vaardigheden om dat over te dragen aan anderen. Die anderen, dat zijn onder mee beleidsmakers, politici en werkgevers. En die hebben hun eigen belangen en spreken hun eigen taal. We willen bewezen effectief zijn. Óok als het gaat om hen warm te maken voor ons beroep en voor wat wij te bieden hebben. De foto waartoe Peter Dijkshoorn het initiatief nam, zegt eigenlijk in één oogopslag alles: de NVO gaat voor nul 😊. Zodra de foto  ‘van de camera is gehaald’ delen we hem.

We moeten en willen u als beroepsgroep ontzorgen. Zodat u zich zoveel mogelijk kunt wijden aan uw beroep. En aan dat over het voetlicht brengen dus. Terugdringen van administratieve lasten is dus een streven. Die administratieve lasten veroorzaken we soms ook zelf. Dat doen we om de kwaliteit van het beroep te borgen. Om met een voormalige slogan van de Belastingdienst te spreken: leuker kunnen we het niet maken, maar wel makkelijker. Daarom nemen we ons eigen registratiesysteem onder de loep. Als NVO kozen we er bewust voor ons eigen registratiesysteem aan te houden toen er wettelijk (erkende) registers kwamen. Onze registraties staan goed bekend bij werkgevers en strekt zich uit over de diverse domeinen waarop pedagogen werken. Als een (ortho)pedagoog van werkveld verandert, kan hij zijn registratie meenemen. In de praktijk betekent dat soms dubbelregistratie, bij SKJ en/of het BIG-register. Wat we graag zouden willen is dat inschrijving in ons NVO-register wordt overgenomen door een wettelijk register. Inhoudelijk leveren wij als beroepsgroep vaak de normen aan voor zo’n wettelijk register, dus daar zit geen licht tussen. We brachten dit in in het bestuurlijk overleg met SKJ, afgelopen week, en hopen het in dat verband verder vorm te gaan geven.

Eind van deze maand hopen we de inventarisatie van psychologische en pedagogische zorg, waartoe we samen met NIP, NVGZP en NVP in verband van P3NL opdracht gaven. Het is het eerste product van een meerjarig project, dat inmiddels ook politieke statuur heeft omdat het onderdeel is van het Hoofdlijnenakkoord ggz. De inventarisatie beperkt zich overigens niet tot de ggz. Integendeel, er is gestreefd om psychologische en pedagogische zorg, zoals die op diverse domeinen wordt geleverd, et behulp van cliënten en professionals, in kaart te brengen. Dat was en is een ambitieuze opgave, zeker in de relatief beperkte tijd die we onszelf gunden en de druk van tal van andere betrokkenen. Als stuurgroep zijn we ons bewust van de beperkingen van het rapport, maar wel heel tevreden met deze eerste stap. En, ook niet onbelangrijk, over de manier waarop we elkaar hierin, ondanks al onze verschillen, weten te vinden.

Ook niet onbelangrijk was het feit dat de Tweede Kamer-fracties in de zorg hun vragen bundelden over de Wet Zorg en Dwang en daarmee ook over de opname van de orthopedagoog-generalist in de Wet BIG. Met de hoofdopleiders werkten we ook afgelopen week hard aan het Opleidingsbesluit OG.

Komt u eind maart naar Puur Pedagogiek? De accreditatie is binnen!

Tot volgende week!

Marlies