Het regeerakkoord als politieke erkenning van de pedagoog?

Zondag 29 oktober. Het regeerakkoord bevat opvallend veel punten die betrekking hebben op activiteiten waaraan wij als NVO het afgelopen jaar -of al veel langer- aandacht aan besteedden. Dan gaat het o.a. om beleid op het gebied van vechtscheidingen, meervoudig ouderschap en adoptie, het tegengaan van thuiszittende leerlingen en het recht op leren, de meldcode kindermishandeling, het kinderpardon en integrale zorg voor mensen met een beperking. Moeten we dat zien als politieke erkenning van de pedagoog? Dat zou mooi zijn, maar ik ben bang dat wij de politiek zelf onder de aandacht moeten brengen dat en hoe een pedagoog aan al deze thema’s een bijdrage levert. Daarom begonnen we maar vast met onze website. In de banner staan komende maanden wisselende thema’s uit het Regeerakkoord, waaraan wij concreet iets organiseren of ontwikkelen.

Denk overigens niet dat wij het met alles uit het Regeerakkoord zijn! We vragen ons af hoe landelijk beleid op het gebied van vechtscheidingen eruit ziet en hoe zich dat verhoudt met de eigen verantwoordelijkheid van ouders. Maar als dat zou betekenen dat de pilot bijzonder curator brede navolging mag krijgen, dan vinden we dat natuurlijk mooi. Wat betreft de meldcode kindermishandeling verbaast het ons dat daarbij alleen wijkteams en jeugdgezondheidszorg worden genoemd. De komende periode maken vijf clusters van beroepsgroepen een afwegingskader. De NVO trekt het afwegingskader voor de beroepsgroep gedragswetenschappers en jeugdwerkers. Het kinderpardon hadden we heel graag verruimd gezien en meer in lijn met het Internationale Verdrag van de Rechten van het Kind. Leden in onze pool, die pedagogische rapportages maakt over uitgeprocedeerde vluchtelingenkinderen, stuiten regelmatig op schrijnende situaties. Jammer dat we niet terug zien dat en hoe pedagogen iets kunnen betekenen als het gaat om radicalisering. Radicalisering benaderen als pedagogisch vraagstuk leek de afgelopen jaren een aanvulling op wat nu al gebeurt.

Thuiszittende leerlingen: deze week werd ik weer geconfronteerd met twee bijzondere cases tijdens een hoorzitting van de Geschillencommissie Passend Onderwijs, waarin ik op persoonlijke titel zitting heb. Ook hier blijft de vraag wat er anders (en beter) had gekund als meer vanuit een pedagogische blik was gehandeld intrigerend. Maar ja, daarvoor zitten we er niet.

Maar ook bestuurlijk gebeurde er afgelopen week het nodige. Zo vond dinsdag een eerste bestuurlijk overleg plaats tussen de NVO en het College van de FGZPt. Natuurlijk ging het over het beroepengebouw en het wetsvoorstel om de OG op te nemen in de Wet BIG. In dat kader kwam aan de orde dat het spectrum, als het gaat om individuele beroepen in de gezondheidszorg, breder is dan (opleidingen in de) ggz. Daarnaast brachten we opnieuw in dat we in een wenselijk beroepengebouw de positie van de cliënt missen; veel partijen benaderen het beroepengebouw nog steeds van binnen naar buiten in plaats van uit te gaan van specifieke groepen cliënten, die specifieke zorgvragen hebben. Zoals kinderen, hun ouders en andere opvoeders en zoals mensen met een (verstandelijke) beperking en hun ouders en verzorgers.

Intussen naderen weer een paar grote bijeenkomsten met rasse schreden. Met als eerste Puur Pedagogiek. U kúnt zich nog aanmelden…

Tot volgende week,

M