NVO-nieuwe-ledendag, zorg over maatregelen kindermishandeling en communicatiestrategie SKJ

Zondag 7 februari

Een geanimeerde eerste NVO-nieuwe-leden-dag, NVO spreekt met andere beroepsverenigingen ernstige zorg uit over voorstel vereiste registratie kindermishandeling en de strategische communicatielijn van het Kwaliteitsregister Jeugd.

Vrijdagochtend organiseerden we in hartje Utrecht onze eerste NVO-nieuwe-ledendag. We organiseerden deze ochtend omdat we ons levendig kunnen voorstellen dat, al stellen we ons als NVO nog zo open, het toch een stap is om als (nieuw) lid contact met ons op te nemen of naar een bijeenkomst te gaan. Zeker als je er niemand kent. Namen en gezichten kennen helpt, denken wij. Daarnaast willen we (nieuwe) leden graag laten zien wat wij als beroepsvereniging te bieden hebben, maar natuurlijk ook en vooral wat ze van ons verwachten. Ruim 50 nieuwe leden (Dat is een kleine 10% van de ruim 600 die zich in 2015 bij ons aanmeldden) gaven gehoor aan onze uitnodiging en deelden eerste indrukken met ons. Wat wij vooral meekregen is dat er zóveel concrete vragen zijn over registratie, dat we misschien wel een aparte bijeenkomst daarover willen organiseren. De nieuwe leden willen graag hun vakbekwaamheid verder ontwikkelen en hun kwaliteit bevestigd zien. Bijna al onze NVO-netwerken waren aanwezig en gaven met een korte ‘pitch’ acte-de-présence. Zo illustreerden ze kort en bondig één van onze uitgangspunten: we zijn een beroepsvereniging vóór, maar vooral ook dóór leden en deels zijn en blijven we afhankelijk van wat leden zelf organiseren en de kennis die zij willen ontwikkelen en samen willen delen.

Ook vrijdag ging onze brief aan de staatssecretaris van VWS uit. Als NVO coördineerden we de reactie van acht beroepsverenigingen, die zich ernstig zorgen maken over de vereiste registratie als er heel serieuze vermoedens bestaan dat er sprake is van kindermishandeling. Niet omdat we er niet alles aan willen doen dat er snel en adequaat hulp wordt geboden. Integendeel natuurlijk. Maar omdat er situaties zijn dat zo’n vereiste registratie een kind of gezin in nood ervan kan verhinderen hulp te zoeken als het zeker is dat gegevens worden doorgegeven. Dat zou het paard achter de wagen spannen. Het allereerste en belangrijkste is immers dat het geweld stopt. We zijn ervan overtuigd dat er alternatieven zijn en willen die samen met de staatssecretaris en de Taskforce graag verkennen. Overigens zien we ook acties in de Voortgangsrapportage, waarover de Kamer dinsdag met de staatssecretaris debatteert, die ons erg aanspreken. We zijn ervan overtuigd dat de staatssecretaris zich de centrale positie van de professionals zeer goed realiseert en ook daadwerkelijk met ons in gesprek zal gaan. Overigens is hier ook belangrijk dat een federatie van artsen een vergelijkbare lijn heeft als wij en dat wij elkaar daarover informeren.

Begin deze week spraken we met een grote groep stakeholders over de strategische communicatielijn van het Kwaliteitsregister Jeugd. Als NVO, NIP en BPSW zijn we initiatiefnemers van SKJ en op allerlei manieren nauw betrokken. Een sterk Kwaliteitsregister voor de Jeugdhulp vinden wij essentieel, net zoals SKJ sterke beroepsverenigingen, die de beroepsgroep goed vertegenwoordigen, essentieel vindt. Toch, of misschien wel juist, doen zich dilemma’s voor als het over een strategische communicatie daarover gaat. Want onze taken en verantwoordelijkheden verschillen, de beroepsverenigingen beschouwen zich als de ‘hoeder’ van kwaliteit en SKJ als orgaan dat registratie uitvoert, lang niet alle professionals die zich bij SKJ laten registeren zijn lid van één van de beroepsverenigingen en hebben dus ook niet vanzelfsprekend recht op advies en informatie, enzovoorts. Dat leidde tot een scherp, maar ook een goed debat. Overigens zien we hoe SKJ de  routes die professionals en stakeholders bij registratie doorlopen, doordenkt n opzet  vanuit het perspectief van degene die de route volgt. Daar kunnen we allemaal dan weer van leren!

Tot volgende week!

M