Een première, een diner pensant en dankbaarheid

Zondag 10 november. Voor het eerst van mijn (inmiddels toch best lange) leven beleefde ik een eigen première: vrijdag op de Basisorthopedagogendag  mocht ik het knopje indrukken voor het filmpje over het NVO-beroepscompetentieprofiel basisorthopedagoog. Een ander hoogtepunt was het diner pensant waarin de kandidaten van de eerste leergang Ambassadeurs Jeugd hun meesterproef presenteerden. Fonkelend, sprankelend en authentiek in hun inzet voor een betere jeugdhulp. En hoe actueel is dát, nu dit weekend het debat losbarstte over het voorstel van minister de Jonge?  Is er, gezien die discussie, behoefte aan een orthopedagogisch specialist? In ieder geval zetten enkele hoofdopleiders afgelopen week een potloodschets daarvoor op.

Wat mogen cliënten, collega’s, werkgevers en financiers van een basis-orthopedagoog verwachten? Wat mag een basisorthopedagoog zélf van zichzelf verwachten? Dat verwoordt het beroepscompetentieprofiel (ja, het is een verschrikkelijk woord) bassiorthopedagoog dat de NVO samen met professionals, werkgevers en opleiders het afgelopen jaar opstelde. Op dit moment wordt de laatste hand gelegd aan de tekst en dat wordt, als een norm van de beroepsgroep, in december aan onze ledenraad voorgelegd. Maar we kunnen u alvast een filmpje laten zien. En dat kunt ú dan weer laten zien aan wie daarvoor dan ook maar belangstelling heeft.

Het diner-pensant, woensdagavond. Een zaal vol met betrokkenen bij de jeugdhulp. Gezeten aan ronde tafels, want het was een echt diner. Vooraan, bij wat als ‘podium’ fungeerde de jury. En óp het podium, telkens een groepje ‘ambassadeurs’ die ons de inzichten, maar zeker ook de vragen presenteerden die zij afgelopen jaar samen hebben opgedaan. Na elke presentatie werd discussie met de zaal gevoerd. Na elke presentatie gaf de jury mooie feedback. Ik was erbij. Als directeur van de NVO. Maar veel, veel meer als coach van één van de ambassadeurs. Wat was ik trots op haar! En als enige kon ik zien wat anderen beslist niet hebben kunnen zien: hoe zij in haar onderdeel van de presentatie verwoordde waar zij mee had geworsteld. Want dat hadden wij samen besproken. Maar de manier waarop zij daar vorm aan gaf, dáárvoor gaat alle credits naar háár.

Tsja, en dan de discussie over de Jeugdbescherming. Natuurlijk herkennen wij als NVO alle signalen. Tot en met een informeel verjaardagsfeestje, afgelopen weekend, bevestigen professionals die signalen. Maar wat is nu een goede oplossing? Met belangstelling en respect volg ik de discussie op o.a. LinkedIn, waar deskundigen belangwekkende analyses delen. Zij overzien klaarblijkelijk wat ik nog niet overzie.

Wat de discussie wél bevestigt: betrek professionals bij de oplossing! Van de jeugdbeschermers, die woensdagavond aanwezig waren op het diner pensant tot aan orthopedagogisch specialisten, die er nu nog niet via een formele opleidingsroute zijn. Zíj hebben de kennis van wat er in de praktijk gebeurt, zíj hebben ook wetenschappelijk gefundeerde kennis over wat werkt en zij verbeteren nu al zichzelf. Elke dag opnieuw. We ontwikkelden met enkele hoofdopleiders afgelopen week een ‘potloodschets’ van het profiel van een orthopedagogisch specialist. Het kán niet anders dan dat de actualiteit daarin meespeelt; van de behoefte van een stelselwijziging tot aan de vraag hoe we moeten omgaan met kinderen van Syriegangers.

Aan het eind van deze week kan de conclusie niet anders zijn: wat biedt mijn baan mij toch een prachtige mogelijkheid om deelgenoot te zijn van al deze ontwikkelingen.

Tot volgende week

M