Duivels Dilemma: durven we, ook in heel complexe situaties, te vertrouwen op ouderschap?

Zondag 15 december. Hoogbegaafdheid, Beschermengelen en Duivelse Dilemma’s, de Wet Zorg en Dwang en een expertmeeting over het terugdringen van onvrijwillige zorg in de jeugdbescherming: in twee dagen organiseerden we als NVO maar liefst vier drukbezochte studiebijeenkomsten. Elke keer mer andere partners. Aan het eind van de week hield ons bestuurslid Annemiek Harder haar inaugurele rede ‘Sleutels tot succes, over wat wel en niet werkt in complexe opgroeisituaties’. Bijzonder, niet alleen vanwege de inhoud, maar ook vanwege het zelf gekozen muzieknummer dat het cortège bij binnenkomst en weggaan begeleidde en de vele interactieve momenten. De ledenraad benoemde voorzitter Jim Bijlstra tot Lid van Verdienste; dat was óók een feestelijk moment.

Dinsdag mocht ik de spits afbijten van de bijeenkomst Beschermengelen en Duivelse dilemma’s. Met een waargebeurd verhaal over een opa die beschermengel is van zijn kleinzoon, die op zesjarige leeftijd thuis komt te zitten, en voor zijn alleenstaande moeder. We organiseerden deze bijeenkomst samen met het Centrum Jeugdgezondheidszorg en het Kenniscentrum Licht Verstandelijk Beperking. De bijeenkomst was opgebouwd met korte presentaties, die steeds een ander perspectief boden op beschermengelen (de stichting Steunouder, een gemeente, een instelling) en werd afgesloten door Jessica Vervoort, die een indrukwekkend wetenschappelijk betoog hield over het belang van opvoedingsrelaties voor de ontwikkeling van het brein van kinderen en daarmee voor interveniëren in juist die opvoedingsrelatie. En behandeling van juist ook ouders of hele gezinnen. Vanuit de zaal kwam het ‘echte' Duivelse Dilemma: durven we te vertrouwen, ook in zeer complexe situaties, op ouderschap?

‘Behandel me als een persoon, niet als een dossier: uithuisgeplaatste jeugdigen echt een stem geven’, was de titel van het symposium dat voorafging aan de inaugurele rede van Annemiek Harder. Mooi en soms aangrijpend vanwege de jongeren die zelf als ervaringsdeskundige aanwezig waren. En die zo goed zelf kunnen vertellen wat wel en niet helpt. Zoals in een crisissituatie in een gezin de kinderen vertellen wat er gebeurt en wat de volgende stap is. Zoals een zorgverlener die bij je blijft, ook als je het moeilijk hebt of moeilijk doet. Gewoon een knuffel, gewoon het gevoel dat jij ertoe doet. Wat niét helpt is, zelfs in een crisissituatie, verschillende hulpverleners in één week die achtereenvolgens in die week op vakantie gaan, ook al hebben zij daar natuurlijk recht op. Wat zeker ook niet helpt is dat deze jongeren met werkelijk tientallen, soms ver boven de honderd, verschillende hulpverleners bij verschillende instanties te maken hebben en steeds opnieuw hun verhaal moeten vertellen en steeds opnieuw geacht worden een band op te bouwen. Eind januari is de Week van het Vergeten Kind en de petitie die in die week kan worden getekend, werd nu alvast aangekondigd.

Intussen waren we als bureau hard bezig met tal van meer beleidsmatige en bestuurlijke zaken. Over een paar weken is het zover en is de orthopedagoog-generalist opgenomen in de Wet BIG. Maar zoals de zaken er nu voor staan kan de OG nog steeds geen regiebehandelaar zijn in de ggz. Schadelijk voor cliëntgroepen in de ggz waarvoor de OG bij uitstek expertise heeft. Schadelijk voor de beroepsgroep zelf. Dus deden we afgelopen week nóg een schepje bovenop alle acties die we hierop al ondernamen. Ik hoop er na volgende week meer over te kunnen vertellen. Ook de opleidingen OG vallen straks onder het wettelijk regime. En dus ook de opleidelingen die die opleiding volgen. Het is kort dag, maar essentieel om een op onze beroepsgroep toegerust systeem op te zetten om de kwaliteit te borgen en op basis daarvan advies uit te brengen aan de minister die de opleidingen aanwijst.

Natuurlijk was er de ledenraad; u las er al over in onze nieuwsbrief. Met heel veel plezier en genoegen droeg het bestuur Jim Bijlstra voor als Lid van Verdienste. De ledenraad hád daarover in de afgelopen weken al per mail gestemd, dus bestuurslid Marie-Jeanne van Hagen kon hem aan het eind van de vergadering zonder verdere procedure toespreken. Jim neemt nog echt afscheid tijdens het NVO-Chapeau-diner, op 23 januari. De ledenraad stelde het profiel voor zijn opvolger vast; dié procedure starten we in januari. En verder stelde de ledenraad onze twee beroepscompetentieprofielen vast; voor de basis-orthopedagoog en voor de orthopedagoog-generalist.  En ons jaarplan. En onze begroting. En ons investeringsplan ‘Bekwaam is Bevoegd’. Genoeg te doen in 2020 šŸ˜Š.

Dit was mijn laatste weekbericht van 2019. Eind volgende week begint ook mijn kerstvakantie. Na de eerste week van januari meld ik me weer bij u.

M