De Pedagogiek en haar context, het Kwaliteitskader Gehandicaptenzorg, loskoppeling registratie-lidmaatschap en actie Wkkgz

In ieder geval in míjn beleving was de algemene ledenvergadering het hoogtepunt van deze week. Voor de meesten van u staat die vergadering ver van uw bed, maar voor het bestuur en bureau is het het moment waarop we verantwoording afleggen en voorstellen toetsen. Het is altijd weer een krachtsinspanning om er een goed georganiseerd geheel van te maken. Ik durf oprecht te zeggen dat dat deze keer goed is gelukt.

Een inhoudelijke terugkoppeling stond al in onze NVO-nieuwsbrief van vrijdag. Dus die ga ik hier niet overdoen. Wat me wel bezighoudt is het volgende: elke keer wringen we ons in bochten om een zwaar inhoudelijk programma met externe sprekers te maken. Dat kost veel energie, maar meestal lukt dat prima. Deze keer liet onze externe spreker, een grote naam op het gebied van innovatie, op de valreep wegens ziekte verstek gaan. Noodgedwongen viel ik zelf in als debatleider. Ik geloof eigenlijk niet dat u dat vervelend vond. We spraken met elkaar over pedagogische vraagstukken die in de politiek hot item zijn: onterechte dyslexieverklaringen, privacy en thuiszitters. Helaas kwamen we aan een paar andere vraagstukken, als administratieve lasten en de meldcode kindermishandeling, niet meer toe. Als ik terugkijk op nu vier jaar ervaring met algemene ledenvergaderingen: zijn de bijeenkomsten waarin we, ongedwongen en open, met elkaar over dergelijke vraagstukken praattten, niet stuk voor stuk de meest bevredigende en verrijkende algemene vergaderingen geweest? Het is de vraag of we in de toekomst nog veel algemene ledenvergaderingen zullen hebben. We werken immers richting een nieuwe verenigingsstructuur. Maar smaakt juist een vorm als deze ALV niet naar méér? Samen een debat voeren over inhoud en strategie?

Vrijdag zond staatssecretaris Martin van Rijn het Kwaliteitskader Gehandicaptenzorg aan de Tweede Kamer. Ter gelegenheid daarvan was te elfder uren een gesprek georganiseerd met de staatssecretaris en betrokkenen bij Abrona, een zorginstelling voor verstandelijk en soms meervoudig beperkten in Huis ter Heide. Gaan of niet gaan, zo op de valreep en zonder het stuk nog te kennen, was de vraag op bureauniveau. We besloten wel te gaan. En daar hebben we goed aan gedaan. Het gesprek was informatief over de hoofdlijnen van het Kwaliteitskader. Dat Kwaliteitskader vertrekt overigens vanuit de cliënt en heeft buitengewoon veel aandacht voor de professional. Twee zaken die we als NVO sterk toejuichen. Het begin is er, nu de uitwerking. Daarbij worden we als NVO snel betrokken, verzekerde VWS ons ter plekke

De loskoppeling lidmaatschap en registratie stond, nog heel oriënterend, geagendeerd op de algemene ledenvergadering. De koppeling van lidmaatschap en registratie was en is velen van u een doorn in het oog, zo bleek o.a. uit ons ledentevredenheidsonderzoek van eind 2015. Ook juridisch wordt ons geadviseerd die koppeling los te laten. Veel leden zeiden afgelopen donderdag dat de NVO zich de laatste jaren heel positief heeft ontwikkeld en dat het veel beter is als mensen om dié reden lid worden of blijven. Maar ja, zo'n loskoppling is wel een 'dingetje'. Dus spraken wij afgelopen week op bureauniveau met juridisch adviseurs over het regelen van die eventuele loskoppeling en met onze controller over de berekening van de kostprijs voor alleen registratie. Want het bedrag dat u nu voor registratie betaalt is ongeveer € 20,- per jaar. Dat kunnen we alleen zo aanbieden omdat we heel veel verrekenen in de contributie voor lidmaatschap. U maakt wel eens de vergelijking met de kosten voor BIG-herregistratie. Maar ja, die herregistratie is nu alleen op basis van werkervaring,  -scholing en intervisie zijn geen norm en worden dus niet getoetst-  en VWS betaalt het tuchtrechtsysteem. Waarbij de tuchtcolleges en passant gebruik maken van de door ons ontwikkelde beroepscode. Eerst een kostprijs dus, dan weer verder.

En de WKKGZ tenslotte. Die regelt o.a. een drietrapsraket voor klachtbehandeling en wordt met ingang van 2017 van kracht voor de ggz en de langdurige zorg. Ook daarover stond inhoudelijk al iets in de nieuwsbrief van vrijdag. Dus ook dat ga ik hier niet overdoen. Maar wel heel prettig om met collegaberoepsverenigingen, in dit geval NIP, samen de handen uit de mouwen te kunnen steken en snel tot concrete afspraken te komen. Dat doen we ook met de werkervaringsplekken en op veel zaken rond jeugdzorg en onderwijs. Ook dat smaakt naar meer.

 

Tot volgende week,

 

M