Code rood en 'It giet oan'

Zondag 17 december. Ook de relatie tussen werkgever en werknemer heeft pedagogische aspecten. Wat betekenen 'code rood' voor de weg en een reisadvies van de NS en ProRail voor die relatie? En we houden het nog even bij het weer: it giet oan voor de OG in de BIG! Vrijdagmiddag laat ontvingen we het signaal: de internetconsultatie van het wetsvoorstel gaat  komende donderdag van start. ‘It giet oan’ betekent niet meer of minder dan ‘het gaat door’. Dat geldt ook hier: het traject gaat door. Of het een barre tocht wordt hangt af van de weersomstandigheden. En van hoe we er samen voor gaan staan. In dat laatste heb ik alle vertrouwen. Op ons bureau liggen de plannen klaar om u allemaal daarin te ondersteunen.

Opvoeden houdt in dat je kinderen begeleidt naar optimale ontwikkeling, zelfstandigheid en het nemen van eigen verantwoordelijkheid. We stimuleren kinderen daarin en moeten soms met lede ogen aanzien dat ze risico’s nemen of intens verdriet hebben. Dat hadden we ze liever bespaard. Maar het hoort bij volwassen worden. Toevallig kwam het op de ALV nog ter sprake: juist mensen  met een beperking of jongeren die ernstig ziek zijn beschermen we. Met de beste bedoelingen. Maar je kunt ook zeggen dat we ze het récht ontnemen op risico’s. Als werkgever heb je te maken met volwassen medewerkers. Toch is ook hier in meer of mindere mate sprake van een afhankelijkheidsrelatie. Wat betekent dat in barre weersomstandigheden? Afgelopen week leidde het reisadvies van de ANWB, de NS en ProRail al tot juridische bespiegelingen: deze organisaties treden met hun advies te vergaand in de verantwoordelijkheid van de werkgever. Maar nu de pedagogische kant. Je wilt als werkgever medewerkers die hun eigen verantwoordelijkheid nemen. Je daagt ze daartoe uit. Althans, dat probeer je; net zoals in een gewone opvoedingsrelatie gaat dat regelmatig met vallen en opstaan en met wisselend succes. Net als ouders (en scholen, zorginstellingen, enzovoorts) heb je als werkgever ook een zorgplicht. Is die zorgplicht nou in het geding bij code rood? Ja, zou ik zegen; als iemand is aangewezen op de auto om naar zijn werk te komen, moet je die als werkgever ervan weerhouden de weg op te gaan. Met de trein en bus ligt dat voor mij anders. Die zijn niet gevaarlijk; als ze dat wel zijn stoppen ze. Dus reizen met openbaar vervoer kent  in zo’n situatie misschien hindernissen, maar is niet onveilig . Daarom koos ik er voor om hier uit te gaan van de individuele eigen verantwoordelijkheid van medewerkers, afhankelijk van hun agenda en hun eigen situatie. Ongeveer zoals een streekschool een andere afweging kan maken over ‘veiligheid van minderjarige leerlingen’ dan een buurtschool. Maar wat doe je dan met medewerkers die wél komen? Nemen die meer hun verantwoordelijkheid dan de collega’s die niet komen? Dat kun je niet zeggen. Wat je wel kunt zeggen is dat zij een andere en duidelijk hun éigen afweging maken. En dat lijkt mij vanuit een pedagogisch perspectief hoe dan ook prijzenswaardig.

Over de lezing die het expertisecentrum Groningen afgelopen week hield over de Rechten van het Kind en migratierecht en over de ALV las u al in onze nieuwsbrief van afgelopen vrijdag. Beiden zetten mij aan tot nadenken over focus. De lezing over vluchtelingenkinderen was zeker geslaagd. Toch hadden we die nog sterker kunnen neerzetten als we meer focus zouden hebben gehad. De kansen waren er… Op de ALV werd terecht gewezen op de onderbouwing van de punten die we komend jaar als speerpunten benoemen. Je moét  als beroepsvereniging focus hebben, zeker als je zo breed georiënteerd bent als de NVO. Anders loop je het risico een windvaan te worden, koersloos. Maar hoe bepaal je die focus? It giet oan, ook in dit opzicht.

It giet oan! Het startsein voor waar veel leden, maar ook universiteiten, hoofdopleiders en tal van andere  betrokkenen afgelopen jaren met smart op hebben gewacht. Het is  zover! Volgende week wordt het wetsvoorstel dat opname van de OG in de BIG regelt openbaar. Dat betekent NIET dat we er zijn. Dit is pas de eerste officiële stap. Voordat het wetsvoorstel een feit is vloeit er nog heel wat water door de Rijn. Maar samen zijn we sterk en we gaan ervoor! Deze laatste donkere dagen voor Kerst gaat u dan ook nog veel van ons horen.

M