‘Als ik oud ben en me niet meer herregistreer als klinisch psycholoog, ga ik als orthopedagoog het graf in. Dat geeft rust.’

Zondag 18 februari. Aan het woord is Resie Bessems, afgelopen vrijdag op het congres Power to the Orthopedagoog, dat ons netwerk LZMG+ ter ere van zijn 25-jarig bestaan organiseerde. De universitaire mastertitel orthopedagoog heb je immers voor het leven. Het was een congres dat ik álle leden van de NVO zou willen laten volgen, zo goed. Vandaag sluit de internetconsultatie Wet BIG II. Vanmiddag om half vier passeerde het aantal positieve reacties de magische grens van 500. Ik zeg niet meer ‘Dank u wel’; Resie Bessems indachtig zeg ik nu: ‘Terecht!’. Robert Vermeiren, kinder- en jeugdpsychiater hield woensdag op de lezing De Jeugd van nu, gelukkig anders? een mooie inleiding over het thema labelling. We gaan van ‘authority-based’, via evidence-based naar context-based. Zo waar. Alleen doet onze beroepsgroep dat al ruim 50 jaar.

Naast deze highlights begon de week met een bijeenkomst over de evaluatie van de Jeugdwet, georganiseerd door VWS en de VNG. Ook al een goede bijeenkomst, met brancheorganisaties, beroepsverenigingen, cliëntorganisaties, gemeenten en landelijke organisaties als de inspecties. De NVO, maar ook veel andere organisaties, vinden het belangrijk dat de kwaliteit van wijkteams beter wordt geborgd; hoogwaardige expertise is nodig om juist bij de intake een goede afweging te maken: uitgaan van eigen kracht of toch direct doorverwijzen naar meer specialistische hulp? Aan het eind van de week kwam dat thema onverwacht terug. In het NRC verscheen een artikel dat daar óók voor pleitte, alleen werd de orthopedagoog daarin wat neerbuigend neergezet als een professional die licht opvoedingsadvies geeft. Onze voormalig voorzitter, Xavier Moonen, klom direct in de pen. U las zijn reactie al in onze nieuwsbrief. Morgen verschijnt die in de NRC.

Op een bepaalde manier kwam het steeds terug, deze week. Gedrag verander je pas als je er last van hebt. Druk zijn, slecht kunnen horen, behoefte aan structuur hebben… Op zichzelf geen probleem. Het kan zelfs helpen. Een probleem is het pas als jij, iemand anders in je omgeving of meerdere ‘iemanden’ er last van hebben en als het je maatschappelijk functioneren belemmert. Heel vaak hoéft er dan helemaal geen diagnose worden gesteld of label worden geplakt. Als ouders en andere opvoeders weten hoe ze beter met een druk of prikkelgevoelig kind kunnen omgaan, is het probleem al minstens voor de helft gereduceerd. Zeiden zowel Robert Vermeiren als Resie Bessems op heel verschillende gelegenheden. Het verschil was dat Resie Bessems wist voor wie ze sprak: orthopedagogen, die heel wat zelfverzekerder zouden kunnen en moeten zijn als het om hun vak, hun beroep gaat.

Power to the Orthopedagoog. Het ging vrijdag over opvallen, over beïnvloeden, over contact maken met je publiek, over gaan staan voor wat je vindt en wat je wilt. En ik heb denk ik de beste workshop ooit gevolgd. Aan het begin vertelde onze begeleider dat mensen aan het eind méér willen met presenteren. ‘Nou’, dacht ik bij mezelf, ‘Dat denk ik niet.’ Echt wel! Ik zou morgen meteen weer willen! En al helemaal met deze groep. De dag als geheel, van het begin tot aan het eind, kan niet meer stuk. Dank, jubilerend netwerk LZMG+, voor dit prachtige cadeau aan de NVO. Als het aan ons én aan jullie ligt gaan we deze dag herhalen. Want élk NVO-lid zou in de gelegenheid moeten zijn dit congres te volgen.

Tot volgende week,

M